همسرم بین من و خودش تبعیض قائل می شود
دختران
بزرگنمايي:
آریا جوان - خراسان /همسرم همیشه و در همه موارد بین من و خودش تبعیض قائل میشود، همیشه حق به جانب است و اگر من اعتراضی کنم (که ترجیح میدهم نکنم،) سعی میکند من را توجیه کند؛ مثلا روز مادر حتی اگر اقساطی هم شده برای مادر و خواهرش کادو میگیرد اما برای مادر من میگوید: ندارم یا گرفتارم. بارها خانواده من از او مقداری پول قرض خواسته اند اما همسرم به من معترض شده که چرا به من میگویند پول بده، اما تا خانواده خودش میگویند، به سرعت هرطور که شده فراهم میکند، این اواخر هم خیلی بددهن شده و موقع دعوا هر حرفی به من میزند، درضمن من بسیار آدم مهربانی هستم تا الان یک بار هم به ایشان بیاحترامی نکردم اما همسرم بارها من را جلوی بچههایم خرد کرده است.
این که شما مورد بیمهری و رفتارهای تخریبی همسر خود قرار گرفتهاید، نشانۀ خوبی نیست و مطمئناً تاثیرات منفی بر شما خواهد گذاشت به ویژه اگر این الگو ادامه داشته باشد و تنش مسائل ارتباطی کم نشود. البته این که همسر شما از شما حرفشنوی کمی دارد یا به اصطلاح درستتر، تحت نفوذ شما نیست؛ مشکل بیش از 60 درصد مردان است. بنابراین روی صحبت در این مسئله بیشتر همسرتان است. ولی از آنجایی که شما مسئله را طرح کردهاید چند توصیه برای شما دارم:
* انسانها همه به احترام و دوست داشتهشدن نیاز دارند و نشانه یک ازدواج موفق این است که با وجود کم و کاستیهای همسرتان، خوبیها و نقاط قوت وی در نظر شما بر نقاط ضعف او بچربد. پس همسرتان را باور داشته باشید، حتی اگر با او اختلاف دارید.
*درباره آنچه شما را عصبانی و ناراحت میکند در یک فضای کم تنش به راحتی حرف بزنید و هر چه میتوانید گله کنید! اما انتقاد نکنید. فرق گله و انتقاد این است که در گله و شکایت شما به رفتار خاصی از همسر خود اعتراض میکنید ولی در انتقاد، اشتباه رایج این است که رفتار منفی همسرتان را به صفات و خصایص شخصی او نسبت میدهید و با این کار، او بیشتر علیه شما در صدد مقابلهبهمثل بر می آید یا در لاک دفاعی فرو میرود یا با خشم زیاد واکنش نشان میدهد. این جمله که «چرا به موقع در مهمانی خانوادگی حاضر نشدی و همۀ ما را منتظر گذاشتی!» با این جمله که «چقدر آدم بیملاحظهای هستی! یا چقدر نسبت به دیگران بیمسئولیت هستی » بسیار متفاوت است. اولی گله و دوّمی انتقاد است.
* به نیازهای عاطفی همسرتان توجه کنید. یعنی طی روز همیشه وقتهایی برای پرس و جو از او و حالش و حتی کارها و استرسهای روزمره بگذارید. این کار به تصفیه روحی همسرتان کمک میکند و تنشهای حاشیهای زندگی، کمتر به رابطۀ شما کشیده میشود.
* در مسائل مربوط به رابطۀ نابرابر همسرتان با خانوادۀ خود و خانوادۀ شما، سعی کنید به همسرتان نشان دهید که مسئله فقط کمک وی یا امتیاز دادن همسرتان نیست که شما به آن اعتراض دارید بلکه این مسئله حاکی از این است که این را نشانۀ احترام به خود میدانید و حتی این ممکن است جزو رویاهای دور و دراز زندگیتان باشد. به هر حال، در پشت این گونه اختلافها، همواره رویاها و ارزشهایی هستند که ممکن است نه برای شما کاملاً روشن باشد و نه برای همسرتان. ولی اگر در جوی آرام و ملایم همسرتان را متوجه اهمیت پنهان این مسئله کنید، شاید او راحتتر منطق کارها و خواستههای شما را بداند. البته شما نیز باید نسبت به همسرتان این گونه باشید.
![]()
در نهایت توصیه میکنم که خودتان را ابراز کنید تا همسرتان بداند که شما هم حقوقی طبیعی دارید و او حق ندارد با شما بدرفتاری کند. چون این گونه رفتارها در نهایت هر چقدر هم صبور و مهربان باشید، بذر رفتار تلافی جویانه را میکارد و این نه به نفع شما، نه ایشان و نه هیچ کس دیگری است. اعتراض به حق شما، نشانۀ تعهد شما به ایشان و زندگی زناشویی تان است، لذا از راه صحیح اعتراضتان را نسبت به مسائل پیش بکشید و ایشان و خودتان را نسبت به حل مشترک مسائل ملزم کنید.
نویسنده : مصلح میرزایی روانشناس بالینی از انستیتو روانپزشکی
-
سه شنبه ۹ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۷:۱۴:۳۷
-
۸ بازديد
-
![](/images/komen.png)
-
آریا جوان
لینک کوتاه:
https://www.aryajavan.ir/Fa/News/1357141/